Wyróżnia się:

a) obrabiarki zespołowe - obrabiarki specjalne, zbudowane systemem składanym z zespołów znormalizowanych i uzupełnione, zależnie od przeznaczenia, zespołami specjalnymi (głównie uchwyty, przyrządy obróbkowe i oprawki narzędziowe) przeznaczone do obróbki przedmiotów o określonym kształcie lub technologicznie podobnych; obrabiarki zespołowe umożliwiają wykonywanie zabiegów obróbkowych przy nieruchomym przedmiocie teoretycznie z pięciu stron; ruch główny i posuwowy wykonują narzędzia; stosowane w produkcji wielkoseryjnej i masowej; mogą być ustawione w kolejności wynikającej z przebiegu procesu obróbki i powiązane przenośnikami przedmiotów obrobionych tworząc linię obrabiarek np. linię obróbki korpusów

b) centra obróbkowe - obrabiarki wielooperacyjne ogólnego przeznaczenia, umożliwiające obróbkę przedmiotów w jednym zamocowaniu różnymi narzędziami pobieranymi z magazynu narzędzi i wprowadzanymi do pracy w kolejności ustalanej programem obróbki; stosowane są głównie w produkcji jednostkowej i małoseryjnej przedmiotów o złożonych kształtach, których obróbka wymaga wykonania wielu różnorodnych zabiegów; w zasadzie każda obrabiarka sterowana numerycznie może być konstrukcyjnie przystosowana do automatycznej zmiany narzędzi i może pracować, po wyposażeniu jej w magazyn narzędzi  jako centrum obróbkowe.